Op een stille avond zat Oefi de uil op zijn lievelingstak. Hij keek naar de lucht, zoals elke avond. Maar vanavond zag hij iets vreemds. Tussen de bladeren van de struiken lag een klein lichtje. Het knipperde zachtjes.
Oefi vloog naar beneden. Het was een sterretje! Het was zo klein als een knoop, en het huilde.
“Wat is er gebeurd?” vroeg Oefi.
“Ik speelde tikkertje met de andere sterren,” snikte het sterretje. “Ik sprong te ver en viel naar beneden. Nu kan ik niet meer terug naar huis.”
Oefi dacht na. Hij kon wel vliegen, maar zo hoog als de sterren? Dat lukte zelfs een uil niet.
“Ik weet niet hoe ik je alleen kan helpen,” zei Oefi eerlijk. “Maar samen met mijn vrienden lukt het misschien wel.”
Hij riep Egel, Konijn en Eekhoorn. Ze kwamen meteen.
Eekhoorn wist de hoogste boom van het bos. Konijn wist de snelste weg ernaartoe. En Egel had een goed idee: “We bouwen een toren van takken, helemaal bovenop die boom.”
Het was hard werken. Konijn droeg takken. Eekhoorn klom op en neer. Egel bond alles vast met lange grassprieten. Oefi droeg het sterretje voorzichtig in zijn veren, zodat het niet koud kreeg.
Eindelijk stonden ze bovenaan. De lucht leek nu heel dichtbij.
“Klaar?” vroeg Oefi. Hij spreidde zijn vleugels en vloog zo hoog als hij kon. Het sterretje maakte een sprongetje en… floep! Het hing weer tussen de andere sterren.
Het sterretje fonkelde extra hard, als een dank je wel.
De vier vrienden zaten nog lang samen naar boven te kijken.
“Alleen was het nooit gelukt,” zei Oefi.
“Daar zijn vrienden voor,” zei Egel. En hij gaapte een heel grote egelgaap.
🤔 Weet je het nog?
Waarom huilde het sterretje?
Wat bouwden de vrienden?
Wat leerde Oefi?
Voor ouders
Een voorlees verhaaltje over vriendschap, voor kinderen van 6–9 jaar. Oefi leest het zin per zin voor met de voorleesstem die al in uw browser zit; de zin die hij leest, licht geel op. Lees gerust mee of pauzeer om samen naar de prenten te kijken en vragen te stellen. Het verhaal is zelf geschreven door Oefi.